هنر آهسته و پیوسته رفتن

هنر آهسته و پیوسته رفتن (The Art of Going SLOW)

چگونه زندگی‌تان را ساده و ذهن‌تان را آرام کرده و بر آنچه واقعاً برایتان مهم است تمرکز کنید

.

معرفی کتاب هنر آهسته و پیوسته رفتن

در رابطه با بهره وری در اشتباه بودم. در دهه ۱۹۹۰ به مفهوم بهره وری علاقه مند شدم و از آنجا که شخصیتی دارم که خیلی زود به همه چیز معتاد می شود، این کنجکاوی هم خیلی زود برایم به یک وسواس تبدیل شد. همه کارها را با این هدف انجام می دادم که زندگی ام را به یک زندگی پربارتر و با بهره وری بیشتر تبدیل کنم و از هر فرصتی که در اختیارم بود استفاده می کردم. با زمان تلف شده مثل شیر آبی برخورد می کردم که در حال نشتی است و باید در اسرع وقت تعمیر شود. در واقع تمام فکر و ذکرم انجام کارهای بیشتر و همچنین انجام آنها به هر قیمتی بود. هر چه فهرست کارهایم طولانی تر و چالش هایم بزرگتر می شد، با اشتیاق افزون تری در انتظارشان بودم.

اما در اشتباه بودم. کاملاً در اشتباه و این اشتباه به شدت کیفیت زندگی ام را کم کرد. ناخواسته صفات شخصیتی که برایم مهم بود را پس زدم و آنها را با صفاتی که نامناسب و حتی شرم آور بودند جایگزین کردم. از فردی که در برابر دیگران گشوده و صبور بود به فردی تبدیل شدم که تحمل نداشت و دیگران را نادیده می گرفت همچنین منی که متفکر و آرام بودم به کسی تبدیل شدم که تکانشی بود و به راحتی آشفته می شد. بدتر از همه، متوجه این تغییرات نبودم و فقط سال ها بعد پس از اینکه جای پایشان در خلق و خویم باز شد و آسیب هایشان به زندگی ام وارد شد، از آنها آگاه شدم.

نتیجه این سبک زندگی چه بود؟ روابطم به هم ریخت، کارم جای زندگی کردن را گرفت و از همه فاجعه بارتر این بود که افکارم آشفته شد. مدام مضطرب و دمدمی مزاج بودم و از نظر احساسی روی لبه تیغ زندگی می کردم. کوچکترین ناراحتی باعث می شد تا فوران کنم. لحظات رضایت و شادی کوتاه مدت بودند و تقریباً به محض شکل گیری فراموش می شدند. دوستان و عزیزان رنج کشیده ام نیز در کنارم سختی می کشیدند. این بهایی بود که بابت برداشت اشتباهم از بهره وری پرداخت کردم. دوراندیشی یک مربی متواضع است. اگر کمی احتیاط و هوشیاری به خرج می دادم می توانستم از ناکامی و استرس دوری کنم و با کمی خودآگاهی می توانستم جلوی ناامیدی را بگیرم؛ اما من این خصوصیات را قربانی برداشت اشتباهم از بهره وری کرده بودم.

آن روزها کارهای زیادی کردم اما بهایشان بسیار سنگین بود و هنوز هم پس از گذشت دهه ها اثرات کارهایم را احساس می کنم. همین تجربیات عاملی شد تا این کتاب را بنویسم. نخست امیدوارم نشان دهم که افتادن در دام یک زندگی پرمشغله و دیوانه وار چقدر آسان است. دوم، می خواهم که طناب نجاتی برایتان بیندازم. اگر مدام احساس استرس و فرسودگی می کنید می خواهم بدانید که می توانید شرایطتان را تغییر دهید. البته به شما نشان خواهم داد که چگونه سرعتتان را کم کنید اما این تازه شروع ماجراست. همچنین به شما نشان می دهم که چگونه صبر کردن و آهسته پیش رفتن را یاد بگیرید تا کیفیت زندگیتان برای سال های آتی بهتر شود. در پیش گرفتن این رویه سخت تر از آن چیزی است که به نظر می رسد زیرا عادت های بدمان عمیق هستند. من روندی مرحله به مرحله (که همه چیز را برایم تغییر داد) به شما ارائه می دهم و مطمئن هستم که برای شما نیز همین طور خواهد بود. در طول دادن چیز جالبی را کشف خواهید کرد؛ اینکه اجتناب از یک سبک زندگی معتاد به کار و کاهش سرعت می تواند به طور متناقض و چشمگیری بهره وری تان را بهبود بخشد. این نویدی است که هم اکنون به شما می دهم و بعدا به حرفم خواهید رسید.

دیمون زهاریادس

هنر بهره وری

اکتبر ۲۰۲۴

آنچه در کتاب هنر آهسته و پیوسته رفتن، خواهید آموخت

اگر به فهرست مطالب این کتاب نگاه کرده باشید متوجه شده اید که قرار است موضوعات زیادی را پوشش دهیم. ممکن است ترسناک به نظر برسد اما مطمئن باشید که به سرعت از آنها عبور خواهیم کرد. ما زمان را با گفتن داستان ها و حکایت های بی ربط تلف نمی کنیم و همچنین درگیر تحقیقاتی که ارزش عملی محدودی در زندگی روزمره دارند، نمی شویم. من دوست دارم که این کتاب الهام بخش، تفکر برانگیز و لذت بخش باشد؛ بنابراین به سرعت پیش خواهیم رفت و به هر موضوعی به طور کامل خواهیم پرداخت. با در نظر گرفتن این موضوع در اینجا مروری سریع بر چیزهایی که قرار است در این کتاب مطرح شود، خواهیم کرد.

بخش اول کتاب: به راحتی می توان از مزایای زیاد کاهش سرعت زندگی چشم پوشی کرد. به همین ترتیب انکار عواقب یک زندگی دائماً پر از عجله و شتاب نیز آسان است. من سال ها این اشتباه را کردم. در بخش اول بر پذیرش یک سبک زندگی کندتر و آهسته تر تمرکز می کنم و بررسی خواهیم کرد که چگونه یک زندگی آگاهانه و سنجیده هر جنبه از زندگی تان را بهبود می بخشد.

بخش دوم کتاب: در این بخش روندی که برای کاهش سرعت زندگی ام استفاده کردم را مرحله به مرحله برایتان شرح خواهم داد. ده مرحله اصلی وجود دارد و هر کدام را به تفصیل مورد بحث قرار خواهم داد. شما یاد خواهید گرفت که چگونه و چرا هر مرحله را در زندگیتان به کار ببندید. بخش دوم کتاب در واقع یک کارگاه کوچک است؛ بنابراین، هرمرحله با یک تمرین سریع برای تقویت مهارت عملی تان همراه است.

بخش سوم کتاب: شاید کاهش سرعت زندگی متضاد با تعیین و دستیابی به اهداف و مفهوم پیشرفت به نظر برسد؛ اما در بخش سوم کتاب بررسی خواهیم کرد که چگونه آهسته پیش رفتن به شما کمک می کند تا به هر چیزی که می خواهید برسید و در عین حال یک سبک زندگی غنی و با ارزش را شکل دهید.بهتر است بدانید که آوردن ده‌ها داستان و حکایت در کتاب‌های خودسازی، یکی از روش‌های رایج و به‌اصطلاح «بهترین شیوه» تلقی می‌شود. در حالی که چند داستان کوتاه می‌تواند ایده‌ها را بهتر نشان دهد، افزودن داستان‌های فراوان بیشتر راهی برای افزایش حجم کتاب است. به نظر من، بهترین کتاب‌های خودسازی آن‌هایی هستند که خواننده را هرچه سریع‌تر به سوی عمل هدفمند هدایت کنند. به همین دلیل، از گنجاندن داستان‌های غیرضروری خودداری کرده‌ام. همچنین دریافته‌ام که تعداد بسیار کمی از خوانندگان علاقه دارند مقالات پژوهشی را بخوانند. آنها را سرزنش نمی‌کنم. بسیاری از این پژوهش‌ها دسترسی‌شان پرهزینه است و خواندن‌شان اغلب دشوار و خسته‌کننده. مهم‌تر از همه، بینش‌هایی که ارائه می‌دهند، به‌سختی در زندگی واقعی قابل اجرا هستند.

.

.

سخن مولف و مترجم کتاب هنر آهسته و پیوسته حرکت کردن

مدت‌ها بود که در حوزه توسعه فردی کار می‌کردم. عناوین زیادی را آموختم و به دیگران آموزش دادم. عناوینی چون راه‌های موفقیت، مدل‌های برنامه‌ریزی و زمان‌بندی و … که این روزها اتفاقا طرفداران زیادی نیز دارد. همیشه به نظرم می‌آمد که یک جای کار می‌لنگد. این همه سرعت و فشار کار شاید در ابتدای امر، ما را در انجام کارها و وظایف جلو بیاندازد اما نهایتا خستگی و سرخوردگی را به ارمغان می‌آورد و مسئولیت‌های زیاد و دوندگی بیش از اندازه، لذت زندگی کردن را از ما می‌گیرد.

فرهنگ سرعت که انگاری این روزها به یکی از بایدهای مهم زندگی فردی تبدیل شده است، ما را در چرخه بی‌پایان قرار داده و نهایتا به جایی رسیده ایم که هرچه بدست می‌آوریم، به دنبال بیش‌تر از آن هستیم و آن‌قدر می‌دویم که دیگر زندگی کردن را فراموش می‌کنیم. ما ربات نیستیم و نباید مانند یک ربات عمل کنیم. ما انسانیم و انسان باید به عنوان یک موجود زنده که ترکیبی از عقل و احساس است در مسیر زندگی پیش برود و طعم زندگی واقعی را بچشد؛ از شادی‌ها شاد شود و از اتفاقات بد اندوهگین. نمی دانم این فرهنگ غلط سرعت از کجا شروع شد؟ شاید از دوران کودکی که زندگی را مانند یک ماراتن جلوه دادند و همه ما را برای قرار گرفتن در سکوی اول تشویق کردند. جوری زندگی را جلوه دادند که انگار راهی جز نفر اول و برنده بودن نداریم؛ گویی که تنها برند‌ه ها و نفرات اول حق حیات دارند و مستحق احترام هستند.

اما واقعا در این ماراتن بی‌اساس، ما قرار است برنده چه باشیم و چه چیزی را بدست آوریم؟ قرار است که عمر، ذهن و آرامشمان را با چه چیزی معامله کنیم؟ واقعیت این است که بسیاری از ما کیفیت زندگی را فدای سرعت بیش‌تر کرده ایم تا جایی که تمام لحظاتمان غرق در این سرعت بیشتر گردید و نهایتا واقعیت زندگی به فراموشی پیوست. هنر آهسته و پیوسته حرکت کردن یک مقدمه است. یک مقدمه برای جدا شدن از این فرهنگ و رهایی از کمال‌گرایی مطلق.

بیایید زندگی را واقعا زندگی کنیم.

دکتر رضا ترکی

اردیبهشت ماه ۱۴۰۵

www.rezatorki.ir

.

.

در بخشی از کتاب هنر آهسته و پیوسته رفتن می‌خوانیم

شما یک سبک زندگی سریع و پر از عجله دارید و هنگامی که صبح از خواب بیدار می شوید بلافاصله فشار روزی که پیش رویتان قرار دارد را احساس می کنید. تعهدات، قرار ملاقاتها، جلسات …. فهرست کارهایتان را پر کرده اند و باید هر چه زودتر آنها را انجام دهید. با غرغر خودتان را از رختخواب بیرون می کشید. با عصبانیت دوش می گیرید، لباس می پوشید، یک صبحانه سریع یا فقط یک فنجان قهوه می خورید و با عجله بیرون می روید. با انجام این کارها از نظر ذهنی خودتان را برای روبرو شدن و مبارزه با ترافیک سنگین صبحگاهی در مسیر کارتان آماده می کنید.

وقتی به محل کارتان می رسید فشار از بین نمی رود بلکه بیشتر می شود. همه کارها فوری هستند هر ایمیل و تماس تلفنی نیاز به یک پاسخ و هر پروژه ای نیاز به توجه فوری دارد. وقتی هم که روز کاری بالاخره تمام می شود، خسته شده اید و حالا باز هم باید در راه بازگشت به خانه در ترافیک بمانید. آیا چیزهایی که گفتم برایتان آشنا به نظر می رسد؟ آیا زندگی خودتان را نشان می دهد؟ و یا بدتر از آن آیا این روال آن قدر در زندگی روزمره تان رخنه کرده که دیگر متوجه آن نیستید؟

اگر پاسختان به هر یک از این سؤالات مثبت است زمان آن فرا رسیده که یک تغییر مثبت در زندگیتان ایجاد کنید تا به شما کمک کند که خودتان و زندگی تان را نجات دهید. زمان آن فرا رسیده که فشار مداومی که احساس میکنید را رها کرده و به جای تعقیب دیوانه وار آینده به خودتان این آزادی را بدهید که زمان حال را بچشید.